Atherton Tablelands - 6, 7, 8 augustus

We rijden vandaag richting Mission Beach. Onderweg willen we graag de Wallaman Falls bezoeken. Dit is de hoogste waterval van Australië. Daarvoor moeten we wel een klein eindje het binnenland inrijden. Wanneer we de afslag nemen, wordt de weg zo nu en dan geblokkeerd door wilde koeien. We rijden slalommend om hen heen en komen even later bij een zeer uitdagende weg door de bergen. Vijftien kilometer lang gaan we van haarspeldbocht naar haarspeldbocht 🤢.
Aangekomen bij de waterval, hebben we een adembenemend uitzicht. Onder aan de waterval verschijnt op een gegeven moment een regenboog. Zo mooi!

Via een trail van twee kilometer, kun je bij de onderkant van de waterval komen. Het bord bij de ingang waarschuwt dat je een topconditie moet hebben en goed gezond moet zijn. Ook staat er dat er mensen zijn overleden op de trail. Ach, het zal allemaal wel wat mee vallen...
Anderhalve kilometer later, zitten we er aardig doorheen. Waar het begon met een redelijk looppad, klauteren we inmiddels steile geïmproviseerde trappetjes af. Wanneer we eindelijk een uitkijkpunt tegenkomen, vanwaar we de onderkant van de waterval kunnen zien, besluiten we dat we laag genoeg zijn. We maken een foto en keren hier om. Helaas is terug nog een tandje zwaarder dan heen. Nat van het zweet komen we weer boven aan.
We nemen onszelf voor om de borden iets serieuzer te nemen vanaf nu.

Aan het einde van de middag zijn we in Mission Beach en rijden we naar onze camping, waar we één nachtje zullen blijven. Het huisje dat we geboekt hebben is een behoorlijke tegenvaller. Het ruikt er alsof we in de keuken van een Thais restaurant staan. Het is oud, superklein en Marijn en Jade zijn te lang voor de (te dunne) matrassen in het stapelbed. De enige optie is dat we de matrasjes van het bed halen en op de grond voor het keukenblokje neerleggen. Ook douche en toilet ontbreken, dus maken we gebruik van het sanitair-gebouw op de camping. Gelukkig is het maar voor één nachtje.
Wel is er een leuk zwembad waar de kinderen nog even in springen.

De volgende ochtend vertrekken we al op tijd, omdat we alle vier niet de behoefte voelen om nog langer op de camping te blijven. We rijden eerst naar Etty Bay. Etty Bay heeft een prachtig mooi tropisch strand. Ook schijnen er met grote regelmaat Kasuarissen rond te lopen. Op borden langs de weg worden we sinds Mission Beach al steeds gewaarschuwd voor overstekende Kasuarissen. Helaas, hebben we tot nu toe nog niet eentje in het wild gezien en ook in Etty Bay komen ze vandaag niet tevoorschijn.
We wandelen over het mooie strand en rijden daarna door naar de Atherton Tablelands; een prachtig heuvelachtig gebied vol watervallen en stukken regenwoud.

Langs de weg zien we velden vol met bananenbomen. Om elke tros zit een gekleurde zak om de bananen te beschermen. Een vrolijk, kleurrijk plaatje.
We stoppen bij de Mamu Tropical Skywalk.
De skywalk is een lange metalen loopbrug op vijftien meter hoogte die door het regenwoud loopt. Wat een groen om ons heen op deze hoogte, niet normaal! Aan het einde van de skywalk bevindt zich een uitkijktoren van zevenendertig meter hoog. Om erop te komen moeten we via metalen trappen waar je doorheen kan kijken. Knikkende knietjes, want ik ben niet zo'n held met hoogtes.
Boven aangekomen hebben we een gigantisch uitzicht over het regenwoud. Echt wauw!

En dan rijden we eindelijk naar het verblijf waar we heel erg naar uitgekeken hebben: The Canopy Rainforest Treehouses. We hebben voor twee nachten een luxe boomhut midden in het regenwoud geboekt.
En we worden zeker niet teleurgesteld,  want dit is helemaal geweldig. Onze hut staat aan een riviertje, omringd door alleen maar jungle. Bij aankomst zitten er twee prachtige papegaaien voer te pikken uit de voerbak op het terras. Jade strooit nog wat extra voer op de balustrade en binnen no-time komen er steeds meer papegaaien. Op de grond, onder de hut, komen er twee Pademelon kangoeroetjes eten en een stuk of vijf kalkoenen. Die kalkoenen zijn hier eerder een plaag dan een uitzondering; je komt ze echt overal tegen en ze zijn erg brutaal.

Er zit een heerlijk groot bubbelbad in de boomhut en de kinderen maken er dankbaar gebruik van. Marijn bubbelt iets te hard en zet gelijk de hele badkamervloer blank.

's Avonds eten we wraps en/of rijst met groente en kip van de barbecue. Ondertussen krijgen we bezoek van een nieuwsgierige Possum. Deze eet smakelijk van het vogelvoer en krijgt ook nog een kapje brood en een plakje komkommer van ons. De Possum vindt het gezellig en blijft de rest van de avond op het terras van onze boomhut hangen.
Binnen heeft Ferry een vuurtje gemaakt in de openhaard, want onder de bomen wordt het inmiddels best fris en vochtig. Marijn heeft bij het inchecken de DVD-box van 'Back to the future' uitgezocht (want geen Wi-Fi hier), dus het is vanavond filmavond.

In de nacht begint het te regenen en het wordt pas droog rond 12.00 uur in de middag. Het heeft wel wat rustgevends om naar de regen in de jungle te luisteren. Af en toe komen er weer wat dieren op bezoek die we wat voer geven. Zodra het droog is, stappen we in de auto en rijden we naar de Millaa Millaa waterval. Weetje: kennen jullie Peter André nog? Hij heeft zijn videoclip van 'Mysterious Girl' bij deze waterval opgenomen. Ferry en ik willen ook nog wel bij een waterval een paar kilometer verderop kijken, maar de kinderen hebben nu wel genoeg waterval gezien en vinden dat het lunchtijd is.

We rijden naar Malanda, een soort Coopers Crossing, zoals in de serie 'The flying doctors': de plaatselijke pub, een heel ouderwetse kapsalon, een postkantoortje met postbussen.
We vinden er ook iets te eten en te drinken en rijden daarna weer terug naar de boomhut.

In het stuk regenwoud waar wij zitten zijn een aantal looppaden uitgezet. We besluiten er eentje naar de rivier te volgen. We pakken rubberlaarzen die we kunnen lenen van de eigenaren en lopen door het drassige woud. We hopen nog altijd een Kasuaris tegen te komen. Bij de rivier aangekomen zien we heel veel schildpadden in het water. Op de weg terug zien we, op een kalkoen en een Pademelon na, geen dieren meer.
We praten even later nog een tijdje met de eigenaresse. Ze heeft nog wat tips voor de plaatsen waar we hierna naartoe gaan. Ook stelt ze ons voor aan hun eend Jasper, die tijdens een cycloon bij hun is aangewaaid en nooit meer is weggegaan.

We sluiten de laatste avond op deze prachtige locatie af met deel drie van 'Back to the future', drie Possums op het terras en een bloedzuiger op Jade's voet 😵...